61-823 Poznań, ul. Piekary 17, piętro 8, tel. +48 (61) 858 24 40 http://www.thc.org.pl, e-mail: towarzystwo@thc.org.pl
Bank: 57 1090 1447 0000 0001 0702 1746 (BZ WBK S.A.) Bank: 14 1020 4027 0000 1402 0308 1866 (PKO BP S.A.)

Statuetka Złotego Hipolita specjalnym darem naszego Towarzystwa dla papieża Polaka Jana Pawła II.

Czytaj








Kronika

 
Zmarła prof. zw. dr hab. Teresa Rabska -
Nestorka Nauki Poznańskiej
Laureatka Nagrody Złotego Hipolita 2006

Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego z prawdziwym żalem informuje, że w dniu 7 sierpnia 2018 roku zmarła w Poznaniu w wieku 90 lat profesor zw. dr hab. Teresa Rabska - prawnik, Nestorka Nauki Poznańskiej, duma Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, pierwsza w historii poznańskiego Uniwersytetu kobieta, która pełniła funkcję prorektora, przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego  wyróżniona godnością Wybitnej Osobistość Pracy Organicznej - Laureatka Honorowej Nagrody Złotego Hipolita 2006. Prof. zw. dr hab. Teresa Rabska od 1950 roku pracowała na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W tym uniwersytecie uzyskała wszystkie stopnie naukowe i tytuł profesora, przeszła wszystkie szczeble kariery zawodowej od stanowiska asystenta do stanowiska profesora zwyczajnego. W latach 1969-1997, tj. do momentu przejścia na emeryturę, była kierownikiem najpierw Zakładu Teorii Organizacji i Zarządzania w Instytucie Administracji i Zarządzania, następnie Katedry Zarządzania Gospodarką Narodową, przekształconą potem w Katedrą Publicznego Prawa Gospodarczego.

W latach 1967-1968 była zastępcą kierownika Zaocznego Studium Prawa, w latach 1975-1978 - prodziekanem Wydziału, w latach 1972-1975 - członkiem, a w latach 1978-1981 - zastępcą przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej dla nauczycieli akademickich i w latach 1984-1985 - prorektorem Uniwersytetu do spraw studenckich.

Prof. Teresa Rabska posiadała znaczący, imponujący jakościowo i ilościowo dorobek naukowy, potwierdzony licznymi publikacjami książkowymi i artykułami, w kraju i za granicą, opiniami i ekspertyzami, udziałem w licznych konferencjach naukowych krajowych, zagranicznych i międzynarodowych.

Z tytułu swych zasług dla Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, prof. dr. hab. Teresa Rabska była uhonorowana Medalem „Palmae Universitatis Studiorum Posnaniensis" - najwyższym odznaczeniem Uniwersytetu.

Wraz z Jej śmiercią, Nauka Polska poniosła kolejną, wielką stratę.

Wieczna cześć Pamięci Pani Profesor...

 Powrót na początek strony



70 lat Średzkiego HIPOLITA...

Rok 2018 to rok, w którym ŚREDZKI HIPOLIT obchodził 70-lecie swojego powstania. W związku z tak ważnym wydarzeniem, społeczność szkolna uczciła ten czas wyjątkowo. Nauczyciele szkoły zaangażowali się w przygotowanie uroczystych obchodów Jubileuszu. Zaproszeni goście, wśród których nie zabrakło przedstawicieli średzkiego samorządu, służb mundurowych powiatu średzkiego, instytucji współpracujących ze szkołą, pracodawców, delegacji średzkich szkół, zarządu Cech Rzemiosł Różnych, przedstawicieli Towarzystwa im. H. Cegielskiego, przedstawicieli Rady Rodziców oraz byłych nauczycieli naszej szkoły, spotkali się, aby powspominać wiele lat działalności szkoły. (Na zdjęciu główny budynek Szkoły ).

Nasi goście mieli okazję obejrzeć wystawy przedstawiające historię szkoły, oraz uczestniczyć w przedstawieniu przygotowanym przez uczniów Hipolita. Dzięki swoistej podróży w czasie, wszyscy goście poznali historię Zespołu Szkół Zawodowych, a z przymrużeniem oka spojrzeli na humorystyczne ujęcie wykonywania zawodów przez zawodowców, oglądając widowisko „Fachowcy z Hipolita”.
    
Dyrekcja i Grono Pedagogiczne CKZiU dziękuje wszystkim zaproszonym gościom za wiele życzeń, gratulacji i kwiatów. Obchody 70-lecia szkoły przeszły już do historii i stanowić będą kolejny ważny etap w życiu Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Środzie Wlkp. (Na zdjęciu logo CKZiU w Środzie Wielkopolskiej)


J. Pohl, B. Kuropka

 Powrót na początek strony
 


Jacek Hałasik
dziennikarz, propagator gwar poznańskiej
wybitny znawca sportu...

Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego ze smutkiem zawiadamia, że w dniu 25 czerwca zmarł w Poznaniu, w wieku 74 lat, redaktor Jacek Hałasik, wybitny poznański dziennikarz sportowy, znakomity propagator poznańskiej gwary i poznańskiej historii, Laureat ustanowionej przez nasze Towarzystwo nagrody Celnego Pióra 2016 dla najlepszych dziennikarzy wielkopolskich.

Redaktor Jacek Hałasik był legendą poznańskiego radia, z którym był związany od wielu lat. Przed laty był też felietonistą Gazety Poznańskiej, w Głosie Wielkopolskim komentował wydarzenia sportowe. Poznań i cała polska prasa straciły znakomitego dziennikarza, pasjonata sportu, wzorowego i sumiennego Człowieka.
Cześć Jego Pamięci!

 Powrót na początek strony

 


Odeszła wielka polska artystka
skrzypaczka światowego formatu...

Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego ze smutkiem informuje, że w dniu 1 maja 2018 roku, w Warszawie, w wieku 89 lat zmarła Laureatka Honorowej Nagrody Złotego Hipolita 2009 i Godności Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej - Wanda Alfreda Joanna Wiłkomirska, wielka, światowego formatu artystka – skrzypaczka, która swoją muzyką przynosiła Polsce sławę i zaszczyt na wszystkich kontynentach. Była wychowawczynią wielu znakomitych dzisiaj muzyków. Przez uczestnictwo w Międzynarodowych Konkursach Skrzypcowych im. Henryka Wieniawskiego, organizowanych przez Towarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, związana z Wielkopolską, Wanda Wiłkomirska zdobyła sobie serca wielkopolskiej publiczności. Żegnamy Wandę Wiłkomirską z głębokim żalem, że polska kultura poniosła kolejną, niepowetowaną  stratę.

Wieczna Cześć Jej Pamięci!


Oto Sylwetka zmarłej Artystki:

Wanda Alfreda Joanna Wiłkomirska 
( ur. 11 stycznia 1929 w Warszawie) – polska skrzypaczka i pedagog; córka Alfreda Wiłkomirskiego, pierwsza żona premiera rządu PRL, wybitnego publicysty i polityka Mieczysława Rakowskiego, z którym miała dwóch synów. Pochodziła ze znanej warszawskiej rodziny muzycznej. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła  w wieku 5 lat u swojego dziadka Alfreda. Po dwóch latach nauki wystąpiła po raz pierwszy publicznie. W 1947 roku ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi  w klasie Ireny Dubiskiej, od 1949 roku była uczennicą Ede'a Zathureczkyego w Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta w Budapeszcie, jej pedagogami byli także Eugenia Umińska  i Tadeusz Wroński w Warszawie oraz Henryk Szeryng w Paryżu. Była laureatką czterech międzynarodowych konkursów: w Genewie (1946), w Budapeszcie (1949), Konkursu Bachowskiego w Lipsku (1950) i Konkursu im. Wieniawskiego w Poznaniu (1952). Od czasu triumfalnego debiutu w Ameryce (1961) z orkiestrą Filharmonii Narodowej rozpoczęła się jej wielka kariera międzynarodowa.

W 1983 roku została profesorem w Hochschule für Musik Mannheim w Heidelbergu. Po  13 grudnia 1981 roku, w stanie wojennym, wyjechała z kraju. Wróciła dopiero po upadku komunizmu, w 1990 roku. Przez 22 lata była solistką Filharmonii Narodowej w Warszawie, towarzysząc orkiestrze w jej podróżach, bywała też zapraszana na tournées przez inne orkiestry polskie i zagraniczne. Jako solistka brała udział w inauguracji odbudowanej po wojennych zniszczeniach Filharmonii Narodowej w Warszawie, w otwarciu Barbican Hall w Londynie, zainaugurowała oraz wystąpiła na pierwszym powojennym koncercie orkiestry Sydney Symphony w Operze w Sydney. Prowadziła klasę w Sydney Conservatory of Music, łącząc pracę pedagogiczną z koncertami. Koncertowała na pięciu kontynentach, dając recitale i grając z czołowymi orkiestrami. Uczestniczyła w projektach kameralnych, grając również z rodzeństwem („Trio Wiłkomirskich”). Dawała coroczne koncerty w USA, oraz liczne koncerty w prawie wszystkich państwach europejskich, a także w Japonii, Nowej Zelandii i Ameryce Południowej. Wspaniałe  recenzje powodowały, że Wanda Wiłkomirska uważana była za jedną z czołowych skrzypaczek XX wieku.

Oprócz działalności koncertowej, Wanda Wiłkomirska prowadziła kursy muzyczne w wielu krajach, wielokrotnie uczestniczyła w pracach jury międzynarodowych konkursów skrzypcowych: Karla Flescha w Londynie, Jacques'a Thibaud w Paryżu, Piotra Czajkowskiego w Moskwie, ARD w Monachium, Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Hanowerze, oraz w Tokio. Wanda Wiłkomirska była pierwszą wykonawczynią licznych utworów kompozytorów polskich, niemieckich i australijskich; niektóre z nich były jej dedykowane. Nagrywała dla EMI, Deutsche Grammophon, Polskich Nagrań, Philipsa, Hungarotonu i innych wytwórni. Za swoją muzyczną działalność otrzymała wiele medali, nagród i wyróżnień, z których najbliższa jej sercu jest nagroda za propagowanie muzyki Karola Szymanowskiego w świecie. Wanda Wiłkomirska grała na znakomitych, historycznych, weneckich skrzypcach Petrus Guarnerius z 1734 roku.

Powrót na początek strony
 


Menadżer, przedsiębiorca, eksporter...

Janusz Dramiński – laureat Medalu „Labor Omnia Vincit” nadanego Mu przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego, jest przedsiębiorcą i założycielem rodzinnej firmy „Dramiński S.A.”, która zaistniała na rynku w 1987 roku. W początkowej fazie działalności firma pana Janusza Dramińskiego zajmowała się konstruowaniem i produkcją urządzeń dla rolników i hodowców. Popularność na rynku zdobyła dzięki wilgotnościomierzom, a swoją pozycję ugruntowała jako lider w dziedzinie kompaktowej i mobilnej ultrasonografii. Obecnie firma „Dramiński S.A.” specjalizuje się w konstruowaniu, wdrożeniach i produkcji oraz sprzedaży zarówno w kraju jak i za granicą. (Na zdjęciu pan Prezes firmy „Dramiński S.A.” – Janusz Dramiński z Dyplomem i Medalem „Labor Omnia Vincit” nadanym Mu przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego.)

Firma „Dramiński S.A.” to uznany producent wysokiej jakości zaawansowanych technologicznie urządzeń elektronicznych dla profesjonalistów z sektora rolniczego i hodowlanego, weterynaryjnego oraz medycyny ludzkiej co uczyniło ją  globalną marką.

Prezes Janusz Dramiński mówi o swojej firmie: „Zajmujemy się konstruowaniem, produkcją i sprzedażą zaawansowanych technologicznie produktów dla branż, takich jak medycyna ludzka (mobilne, wytrzymałe i lekkie ultrasonografy do medycyny ratunkowej, przyłóżkowej i do zastosowań wszędzie, gdzie liczy się każda sekunda), dla weterynarii (przenośne, wytrzymałe i lekkie ultrasonografy do badania dużych i małych zwierząt), dla rolnictwa (mobilne wilgotnościomierze do ziarna, nasion, analizatory podczerwieni do ziarna, mąki itp.), oraz dla hodowli zwierząt (wykrywacze rui, zapalenia wymienia, detektory ciąży). (Na zdjęciu jedyna na rynku głowica mechaniczna endorektalna o kącie sektora obrazu równym 180 stopni, do błyskawicznej diagnostyki w kierunku ciąży bydła, dedykowana do ultrasonografu weterynaryjnego Dramiński Animal Profi 2.)

W ostatnich latach osiągnęliście spory sukces za granicą. Sprzedajemy nasze urządzenia do kilkudziesięciu krajów a nasz eksport stanowi już ok. 80 proc. łącznych przychodów firmy. Sprzedajemy do większości krajów europejskich, a także na Bliski Wschód, do Indii, Australii, Japonii, Indonezji, Korei, Wietnamu, Filipin oraz wielu krajów afrykańskich, jak np. Algieria, Egipt, Kenia, Etiopia, Uganda, Sierra Leone, RPA, ale także do USA, Kanady i Ameryki Południowej”.

Firma „Dramiński S.A.” zatrudnia ok. 60 osób. Pomimo zmiany formy własności na Spółkę Akcyjną, firma nadal ma charakter rodzinny, tak jak w poprzednich latach, a swoją wielką szansę widzi w stałym rozwijaniu eksportu. W tym celu prowadzi szeroko badania rozwojowe, co pozwala na osiąganiu najwyższego poziomu technologicznego produkcji i skutkuje innowacyjnymi opracowania i patentami.
 

Rezultatem działalności firmy jest nie tylko rosnący eksport, nie tylko wzrost produkcji na najwyższym światowym poziomie, ale i uznanie najwyższych władz państwowych: Firma „ Dramiński S.A.” została bowiem wyróżniona Nagrodą Gospodarczą Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – pana dr Andrzeja Dudy.  Dodać jeszcze należy, że firma „Dramiński S.A.” prowadzi akcję charytatywną, od wielu lat opiekując się uczniami ze szkoły dla dzieci specjalnej troski.

Janusz Dramiński to nie tylko znakomity menadżer, dynamiczny przedsiębiorca i innowator, dobroczyńca, ale także Człowiek wielu wyjątkowych pasji i zainteresowań. Razem z żoną Alicją podróżuje po świecie, od ponad 50 lat nurkuje w Oceanie podziwiając rafy koralowe, razem z żoną wydał dwa albumy z podwodnymi zdjęciami i przygotowuje do wydania kolejny -  „Podwodna Indonezja". Ponadto przy swojej firmie stworzył prywatne  muzeum, w którym przez 30 lat zebrał kilkaset starych konnych maszyn rolniczych oraz wiele innych maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w rolnictwie. Wiele z nich ma więcej niż sto lat. Janusz  Dramiński mówi o tym muzeum: „Robię to za głosem serca i z ogromnego szacunku do trudu rolników i dlatego, iż cała moja rodzina pochodzi ze wsi: dziadkowie, rodzice, ciotki, wujowie i rodzeństwo. Sam mimo, że wychowywałem się w mieście to przez wiele lat spędzałem wakacje jako młody chłopak pasąc krowy, wywalając obornik z chlewa, pomagając w żniwach przy stawianiu snopków w sztygach i jeżdżąc konna grabiarką. Poznałem więc jak ciężko kiedyś pracowali rolnicy, a i teraz mają nie lekko. Robię to też dlatego, gdyż te maszyny, sprzęty, narzędzia będące wytworem rąk kilku pokoleń, które już odeszły, niepostrzeżenie "znikają" próchniejąc, rdzewiejąc często ulegają spaleniu lub idą na złom"..

 

 
 

Powrót na początek strony 
 


Zmarł Ryszard Podlewski - twórca kultury...

Środowisko Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego z żalem informuje, że w wieku 86 lat, po ciężkiej i długiej chorobie zmarł Ryszard Podlewski, ceniony felietonista, aforysta i satyryk, uhonorowany przez nasze Towarzystwo godnością  Lidera Pracy Organicznej 2009 i Złotym  Medalem „Labor Omnia Vincit”. Wielkopolska kultura wraz z Jego śmiercią traci kolejnego, wybitnego twórcę, który przez wszystkie lata swego życia pracując w redakcjach „Głosu Wielkopolskiego”, „Gazety Poznańskiej”, „Telewizji Poznań” i w „Polskim Radio” wzbogacał kolejne pokolenia Wielkopolan, ale także kolejne pokolenia zagranicznych odbiorców Jego dzieł tłumaczonych m.in. na języki niemiecki,  rosyjski, angielski a nawet wietnamski, wyważonymi, mądrymi opiniami, inteligentną satyrą, fraszkami, oraz poezją. Wieczna Cześć Jego Pamięci!

 

 Oto sylwetka Zmarłego

Ryszard Podlewski urodził się 18 marca 1932   roku we Wronkach. Szkołę Podstawową 8 klasową ukończył w mieście rodzinnym, a do liceum uczęszczał, dojeżdżając pociągiem do Szamotuł. Tam w Liceum Ogólnokształcącym im. Piotra Skargi uzyskał maturę. Cały czas wiedział, że chcę być dziennikarzem. W czasie studiów na Wydziale Filologii Polskiej na Uniwersytecie Poznańskim, debiutował fraszkami w "Głosie Wielkopolskim" w Poznaniu. W roku 1954 z kolegami ze studiów stworzył -.Wydział Satyry Uniwersytetu Poznańskiego, który był po prostu   Kabaretem Studenckim "Żółtodziób". Do drugiego, całkowicie oryginalnego, gdzie był kierownikiem literackim, pisał z dwoma kolegami wszystkie teksty: skeczy, piosenek i fraszek. 

W ciągu 20 lat pracy w Radiu Kieleckim, Ryszard Podlewski pisał teksty do programów satyrycznych literackich i estradowych, sam był także wraz z grupą zawodowych aktorów wykonawcą swoich tekstów. Przez 5 lat prowadził znane w kraju „Programy Nocnych Kielc". Był też autorem pierwszych filmów dokumentalnych o Kielcach. Robił też pierwsze zawodowe reportaże telewizyjne z ekipami Telewizji. W roku 1975 Ryszard Podlewski został przeniesiony służbowo do Telewizji Poznańskiej. Zawsze na marginesie bardzo inten-sywnej pracy dziennikarskiej, pisał utwory satyryczne. Pracował też jako dziennikarz w miesięczniku   "Nasza Wielkopolska" w Poznaniu. 

Powrót na początek strony 
 


Dr Andrzej Trybusz Liderem Pracy Organicznej

 

„Bardzo dziękuję. Praca organiczna od zawsze motywowała mnie do działania i była celem wszelkich wyzwań” – powiedział dr. nauk medycznych Andrzej Trybusz, Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w Poznaniu, w chwili przyjęcia Statuetki Honorowego Hipolita wraz z Godnością „Lidera Pracy Organicznej”. Statuetkę wręczył dr. Marian Król, Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego a pamiątkowy dyplom dr Szczepan Gawłowski, I wiceprezydent Towarzystwa.

„Wręczenie statuetki jest wyrazem najwyższego uznania dla działań Andrzeja Trybusza w zakresie upowszechniania idei pracy organicznej w opiniotwórczych środowiskach. Jego wieloletnia działalność przyczynia się do podwyższania jakości życia społecznego i przedsiębiorczego Poznania i Wielkopolski” – zauważył w laudacji Dominik Górny, członek Zarządu THC. Biografię Laureata zaprezentował Edmund Dudziński, Dyrektor Biura Zarządu.

Wydarzenie odbyło się 20 lutego 2018 roku i wzięli w nim udział członkowie Zarządu THC: prof. Tadeusz Wallas, Wiceprezydent THC, prorektor UAM w Poznaniu; Jacek Bielaczyk, Sławomir Lechna, Marek Nowak, Filip Suś, Jacek Witkowski, Michał Ciszak; oraz członkowie Komisji Rewizyjnej: Krzysztof Karoń, Tadeusz Kuraś, Łukasz Dembski oraz Ireneusz Vowie.

Powrót na początek strony 
 


Zmarł prof. dr hab. inż. Tadeusz Rut
- wybitny naukowiec, metalurg, wynalazca...

Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego ze smutkiem informuje, że w dniu 2 lutego 2018 roku zmarł Profesor dr hab. inż. Tadeusz Rut, Wybitna Osobistość Pracy Organicznej – Laureat Honorowej Nagrody Złotego Hipolita 2008. Wielkopolska nauka straciła w Jego Osobie znakomiego naukowca, cenionego metalurga – wynalazcę, Człowieka wielkiego formatu. 

Cześć Jego pamięci!

 Rodzinie Zmarłego przekazujemy wyrazy ubolewania i współczucia. 

 

 Oto Sylwetka Profesora Tadeusza Ruta 

Tadeusz Rut urodził się 25 sierpnia 1925 r. w Przeworsku. W czasie wojny pracował jako ślusarz – reperował i budował maszyny. W 1947 r. podjął studia w ówczesnej Szkole Inżynierskiej w Poznaniu na Wydziale Mechanicznym, które ukończył w 1950 r., w 1956 r. skończył studia magisterskie i uzyskał tytuł magistra inżyniera-mechanika. Pracę podjął w Zakładzie Obróbki Bezwiórowej – Oddziale Instytutu Mechaniki z Warszawy, który został przekształcony po kilku latach w samodzielną placówkę pod nazwą Centralne Laboratorium Obróbki Plastycznej, a następnie przemianowano go na Instytut Obróbki Plastycznej.

W 1969 r. Tadeusz Rut uzyskał na Politechnice Poznańskiej stopień doktora nauk technicznych, a w roku 1977 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego w Instytucie Obróbki Plastycznej. Tadeusz Rut jest wieloletnim członkiem Komitetu Budowy Maszyn oraz Komitetu Metalurgii PAN. Obecnie jest przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Obróbki Plastycznej. Jest autorem kilkunastu wynalazków z dziedziny obróbki plastycznej (niektóre chronione w wielu krajach). Opublikował kilkadziesiąt prac, w tym wiele w czasopismach zagranicznych, dotyczących nowych metod kucia i zawierających podstawy teoretyczne procesów oraz analizę konstrukcji urządzeń do kucia. 

Za główne osiągnięcie Tadeusza Ruta należałoby uznać rozwój nowej specjalności pt. „Kucie w przyrządach i urządzeniach na prasach uniwersalnych”. Początek tej specjalności dała metoda kucia nazwana przez prof. Tychowskiego, od inicjałów autora (Tadeusza Ruta) metodą TR. Po-zwoliła ona na pokonanie bariery technologicznej w kuźnictwie i umożliwiła kucie wałów kor-bowych o dużych gabarytach z ciągłym przebiegiem włókien. Metoda TR jest stosowana w kilku hutach w Polsce. Ponadto sprzedano za granicę kilkanaście licencji na jej stosowanie.

Profesor Tadeusz Rut uzyskał liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Nagrodę m. Poznania i Woj. Poznańskiego, nagrody resortowe, Państwową Nagrodę I stopnia oraz liczne odznaczenia pań-stwowe, ponadto Światowa Organizacja Własności Intelektualnej – będąca Agencją ONZ – przyznała w roku 1992 prof. Rutowi Złoty Medal WIPO w uznaniu jego osiągnięć jako wyna-lazcy oraz wybitego wkładu w rozwój nauki i techniki (po raz pierwszy Polakowi). 

Powrót na początek strony 
 



Jędrzej Oksza-Płaczkowski
- ostatni Mohikanin pokolenia
wielkopolskich ludzi Renesansu...
 

…17 stycznia 2018 roku, w poznańskiej siedzibie Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego odbyła się niecodzienna kameralna uroczystość, spotkanie Prezydenta Towarzystwa – dr Mariana Króla i członków kierownictwa Towarzystwa z Jędrzejem Okszą-Płaczkowskim z okazji 65.  rocznicy jego urodzin..  To spotkanie, wpisujące się w tego rodzaju zwyczajowe uroczystości świętowania przez środowisko Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego kolejnych rocznic urodzin jego członków, miało jednak charakter szczególny. Świętowano bowiem rocznicę urodzin wyjątkowej postaci, rocznicę urodzin Człowieka, który z wielu powodów stał się, w najlepszym rozumieniu tego pojęcia, ozdobą poznańskiego folkloru obywatelskiego. Dzisiaj jest jednym z wyjątkowych reprezentantów uniwersyteckiej inteligencji Poznania i elity wielkopolskiej stolicy. ”…(Na zdjęciu pamiątkowym uczestnicy spotkania z Jędrzejem Okszą-Płaczkowskim. Od lewej: Edmund Dudziński – dyrektor Biura Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, Zdzisław Kowalski – wice prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, Jubilat - Jędrzej Oksza-Płaczkowski, Dr Marian Król – Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, Dominik Górny – członek Zarządu Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego i Filip Suś -  członek Zarządu Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego.

Jędrzej Oksza-Płaczkowski to również  historyk, muzealnik,  naukowiec o szerokich horyzontach, animato kultury, aktywny od lat wczesnej młodości wszechstronny działacz społeczny, patriota mocno osadzony w narodowym dziedzictwie wartości chrześcijańskich. Równocześnie tradycjonalista dumny ze swojego szlacheckiego, arystokratycznego rodowodu. Wreszcie organicznik-pozytywista. Dlatego Jego przyjaciele bardzo często, z sympatią i największym szacunkiem, nazywają Go „Ostatnim Mohikaninem wielkopolskich ludzi Renesansu

Spotkanie urodzinowe Jędrzeja Okszy-Płaczkowskiego z czołowymi działaczami Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego ubogacone było laudacją, jaką w formie dokumentu gratulacyjnego podpisanego przez Prezydenta Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – dr Mariana Króla, przekazano Jubilatowi i którą też laudację odczytano wcześniej, aby jej wyjątkową treść poznali wszyscy obecni na spotkaniu. Poniżej publikujemy fragment tego wyjątkowego dokumenty gratulacyjnego. (Na zdjęciu Dostojny Jubilat - Jędrzej  Oksza-Płaczkowski)

„Szanowny i Drogi Kolego

Jubilacie!

Dzisiaj, w dniu 17 stycznia 2018 roku, z radością i serdecznością, w naszym środowisku wielkopolskich organiczników-pozytywistów, przypominamy sobie o kolejnej rocznicy Pana urodzin, dołączając do tego skierowane do Pana serdeczne życzenia zdrowia i sił, wielu nowych dokonań i osobistego szczęścia. Te nasze dla Pana życzenia nie są zwykłą, okazjonalną formułką. Są naszym szczerym pragnieniem, aby Panu, znanemu działaczowi społecznemu, Człowiekowi wiary, Człowiekowi wieli pasji i zainteresowań, Człowiekowi Renesansu, Postaci tak barwnej jak Jego życie, działo się jak najlepiej. Aby Pan, Drogi Jubilacie był szczęśliwy i usatysfakcjonowany własnym istnieniem. 

Nasze środowisko z wielką radością lokuje Pana wśród elity wyjątkowych Członków Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, z szacunkiem dostrzegając niecodzienny wymiar Pana Osobowości. Współcześnie  w czasach, w jakich przyszło nam żyć i upowszechniać zasady pracy organicznej, patriotyzmu wywiedzionego z sacrum chrześcijańskiej tożsamości narodowej, oraz etosu dziedzictwa naszych Matek i Ojców, Człowiek Pana formatu – potomek arystokracji i polskiej inteligencji uniwersyteckiej, jest wyjątkową wartością społeczną. 

Takie wartości społeczeństwo powinno szanować, a szkoły, uczelnie i działacze społeczni powinni ujawniać i pielęgnować. Tak, jak respektuje je i pielęgnuje Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego, którego kolejne projekty pro obywatelskie, - Lider Pracy Organicznej, Złoty Hipolit, czy Młody Pozytywista są tego przykładem. A Pan, Szanowny i Drogi Jubilacie, jest także dla tych projektów wzorcem. Za to z głębokim uznaniem dziękujemy Panu

W dniu ukończenia przez Pana 65. roku życia składamy na Pana ręce gratulacje, oraz wyrazy przekonania, że nowe dni, miesiące, lata i dekady lat jakie ma Pan przed sobą, będą kontynuacją Pana rodzinnej tradycji szlacheckiej, tradycji  patriotycznej, niepodległościowej i tradycji katolickiej”.

(Opr.jag)

Powrót na początek strony 
 


 

100-lecie urodzin Ojca Mariana Żelazka SVD
- misjonarza w Puri, w ośrodku trędowatych...

W 2018 roku przypada setna rocznica urodzin Ojca  Mariana Żelazka SVD, Wielkopolanina. Ojciec Marian Żelazek urodził się 30 stycznia 1918 w Palędziu koło Poznania, a zmarł w dniu 30 kwietnia 2006 w Puri w Indiach. Ojciec Marian Żelazek w czasie II wojny światowej był więźniem obozu hitlerowskiego w Dachau, po wojnie jako kapłan Zgromadzenia Słowa Bożego – Księża Werbiści – misjonarz przez 56 lat pracował w Indiach będąc Prawdziwym Ojcem dla najbiedniejszych z biednych – trędowatych. (Na zdjęciu Ojciec Marian Żelazek SVD – z lewej, w czasie rozmowy z Prezydentem Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego dr Marianem Królem. Ojciec Marian Żelazek odwiedzał nasze Towarzystwo podczas pobytu w kraju. Nasze Towarzystwo zorganizowało zbiórkę finansową na utrzymanie ośrodka w Puri w Indiach i przekazało nam ten cel 1 milion rupii.)

W Puri Ojciec Marian Żelazek założył dla trędowatych ośrodek oferujący im opiekę medyczną, edukację dla ich marginalizowanych dzieci, oraz miejsca pracy dla nich samych. Ojciec Marian Żelazek jest honorowym obywatelem miasta Poznania, gdzie często przebywał i inspirował środowisko misyjne w Archidiecezji Poznańskiej. Ojciec Marian Żelazek był też nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla. Poznańskie Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego uznało Go w roku 2002 za Wybitną Osobistość Pracy Organicznej i uhonorowało Go Statuetką Złotego Hipolita. Ojciec Marian Żelazek jest też Członkiem Honorowym Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. (Ojciec Marian Żelazek wyróżniony przez nasze Towarzystwo Godnością Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej  otrzymał Statuetkę Złotego Hipolita. Na zdjęciu Prezydent Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego – dr Marian Król wręcza Ojcu Marianowi Żelazkowi – z prawej, Statuetkę Złotego Hipolita. )


W lutym tego roku w Indiach zostanie otwarty Jego proces beatyfikacyjny. Uroczystości przypominające 100-lecie urodzin Ojca Mariana Żelazka zainauguruje w dniu 20 stycznia 2018 roku o godzinie 10.00 Msza Święta pod przewodnictwem Jego Ekscelencji ks. Arcybiskupa Stanisława Gądeckiego,  Metropolity Poznańskiego.

Powrót na początek strony
 


Witryna, na której się znalazłeś wykorzystuje pliki cookies, dalsze korzystanie z niej oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Prywatności.

Tak, rozumiem